Bazen En Güzel İyilik
Bazen en güzel iyilik,
Bir adım geri çekilmektir hayattan.
Sessizce… kimseye anlatmadan,
Kimseyi kırmadan ama kendini de kırdırmadan.
Çünkü her kalp aynı niyetle çarpmaz,
Her yüz aynı samimiyetle gülmez.
Bazen en büyük iyilik,
Kendini bazı insanlardan uzak tutmaktır.
Gürültüsüz bir vedadır bu;
Ne kapı çarpılır, ne de sözler savrulur.
Sadece kalp anlar artık bazı yolların
Birlikte yürünmeyeceğini.
Çünkü herkes senin iyiliğini hak etmez.
Herkes senin sabrını, merhametini,
Geceleri düşündüğün o temiz kalbini
Taşıyacak kadar derin değildir.
Bazıları sadece alır,
Ama vermeyi hiç bilmez.
Herkes senin varlığının kıymetini bilmez.
Bazıları seni alışkanlık sanır,
Bazıları suskunluğunu zayıflık…
Oysa sen sustukça büyüyen
Kocaman bir sabrın sahibisindir.
Ama bir gün anlarsın:
Kendini korumak bencillik değildir.
Kalbini yormamak bir kaçış değil,
Bir uyanıştır aslında.
Ve işte o gün,
İçinde sessiz bir karar doğar.
Artık herkese aynı kapıyı açmazsın,
Aynı masaya herkesi oturtmazsın.
Çünkü bilirsin artık:
En büyük iyilik bazen bir mesafedir.
Bazen bir adım geri çekilmek,
Bazen bir sessizliktir.
En büyük iyilik kendine yaptığındır.
Kendini kıran yerlerden uzaklaşmak,
Seni küçülten sözleri arkada bırakmak,
Kalbini değersizleştiren gölgelerden çıkmaktır.
Ve sonra fark edersin…
Uzaklaştıkça içindeki huzur büyür,
Yalnız kaldığını sandığın yerde
Aslında kendini bulursun.
Çünkü insan bazen
Başkalarına iyi olmaktan yorulur,
Ama kendine iyi olmayı
En son öğrenir.
İşte o gün anlarsın;
En güzel iyilik bazen bir vedadır…
Ama bu veda başkalarına değil,
Sana iyi gelmeyen her şeye yapılmıştır.
Söz : Mucize
Mucize ŞiirleKayıt Tarihi : 17.3.2026 21:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!