İnsan...
Bazen düşer
Düşkünlük içinde ümitle bekler
Varlık vaktinde ki dostlar nereye gitti merak eder
Pişkinlik bir kul için nasıl büyük bir keder, illet olmaya bedel
Ne kadar düşersen düş, edep ve haya kalbin için en bulunmaz değer
Varlığın insicamında güç bulan ve böylece hükümran olduğunu sanan ruhu için heder
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta