İnsan...
Bazen düşer
Düşkünlük içinde ümitle bekler
Varlık vaktinde ki dostlar nereye gitti merak eder
Pişkinlik bir kul için nasıl büyük bir keder, illet olmaya bedel
Ne kadar düşersen düş, edep ve haya kalbin için en bulunmaz değer
Varlığın insicamında güç bulan ve böylece hükümran olduğunu sanan ruhu için heder
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta