Sisler dağılıyor içimden hayata akarken.
Dokunuyorum her acının tenine.
Ve aldatıyorum aşkı.
Sevmekten vazgeçip sarılıyorum ölüme.
Belki de korkuyorum yeniden sevmekten.
O yüzden sarılıyorum ölüme.
Kim bilir belki de
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta