Artik acıtmıyor aşk
Ben onunla varolmayı öğrendim...
Yüreğimdeki yalnızlık bir aşka dönüştü..
Aşk benimle birlikteyken,
Başka sevgiye niye ihtiyaç duyayım ki.
Ben bir kez sevdalandım sandim.
Çok yanılmışım.
Bir kez değil bin kez sevdalanmışım.
Ben onlarla yaşamayı öğrendim.
Ya siz? ya siz aşksız yaşamayı;
Acı çekmeden, acıyı,
Sevmeden sevilmeyi,
Öfkelenmeden beklemeyi,
Aşkının gittiğine inandiğin an
Aslında hiç gitmediğini
Hep senin yaninda,
Başucunda durduğunu farkettin mi sen hiç?
Geceler boyunca korkup uyuyamadığın akşamlarda
Hep seninle beraber olduğunu, bilebildin mi?
Bir kadeh şarabın içinde onu düşlerken,
O seni uzaktan seyrederken, buldun mu onu?
Yelkovan ile akrepin bütünleşmesini kovaladın mı?
O hep seninle iken, sen bunu farketmedin mi ki?
Hep aklımdayım derken,
Hep varoluşum derken,
O gittiği günden beri zamanın durduğunu sandın mı ki?
O gitti ama aşk hep benimle kaldı...
O içindeki çocuğu sokup aldığını sandığı an
Aslında hep sende var olan ama hiç bilemediği
Kendi çocukluğunu bırakıp gittiği andı..
Aşk hep sende olan ama hiç ona gitmeyen
Onunla yaşamayı rededendi..
Artık acıtmıyor aşk.
Ben onunla varolmayı öğrendim.
Sen öğrendin mi?
(Temmuz 2004)
Evrim KandemirKayıt Tarihi : 15.2.2007 19:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)