Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Dünle bugünün tefrikası olmalıydı dilinden dökülenler. Oysa sadece dünlere duyulan açlıkla kulak tırmalayan bir pişmanlık söz konusu bu satırlarında. Dünler ateşle sarar olmuş kirpik uçlarını,hüzün gemisi yol alırken güneşe doğru. Kelebekler bile ihanete uğramışcasına şaşkın ve telaşlı zikzaklar çiziyordur kimbilir benim dahi bilmediğim laciverte kesen semaların sefilliğinde...Armağan ettiğin de bir tutam dünlerin külden rengi. Sarp yamaçlara vurmuş kendini serden uçup yitmiş hayaller. Yok olmakta rüzgarın kollarına kendini salan bir canan! DÜN...
Ölmeyi bekliyordur masmaviş gözyaşları,söküleceği gözbebeklerinden ürkercesine,sevgilinin....
Sulak hesretler,etten kemikten bir acıyla giyinir dünlerin gölgesinde.Aşkın ihaneti ile narına kendi yanan bir hançer sokulurken sevdalı ellerin küçük ayalarına, arsız kan damlaları milim milim lekeler dokunduğu parmak uçlarını.
Sevgili şair, sevinmeli mi sevgili üzülmeli mi bu okuduklarından sonra:))))Varlığına sevincini mi anlatmışsın yoksa yokluğundaki hissettiklerini mi:))))
Ben yine de güzel düşünenlerden olayım,sadece seni derin şiirinden ötürü kutlayayım:)))
Tebrikler,dua ve muhabbetle:)))
kutlarım sizi .. bazen ler olmuştur hayatımızda..sizde çok güzel dizelere dökmüşsünüz...
yüreğinize teşekkürler.....:)) sağlık ve sevgiyle kalınız..:))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta