Her günüm aynı geçiyor, hiç birşey değişmicekmiş gibi.
Bazen, kendimi bir boşlukta hissediyorum.
Bazen, kendimi açık bir okyanusta duran gemi gibi.
Bazen, Herşey o kadar anlamsız geliyorki.
Düşünüyorum, çok düşünüyorum.
Sanki kendimi rüzgara karşı direnen bir kuşa benzetiyorum.
Ah dünya çok güzelsin ama içindeki bazı insanlar değerini bilemicek kadar utanç verici.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta