12 Ekim 1976 - Mağusa Kıbrıs
Bazen söylenecek tüm sözler biter.
Bazen içinde biriktirdiğin tüm umutlar söner.
Karanlıktan sakınıp, kalbinle aydınlatırken,
Gözün gibi baktığın fidanın solar gider.
Tüm sesler susar ve acı denen canavar,
Oturur can pazarının tam ortasına.
İşte o andan sonra hayat denen oyunun,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta