Bazen, neden olduğu belli olmayan cümlelerin bittiği ve nasıl başladığı ile ilgilenmez kimse; bazen nasıl bittiği ve neden olduğu belli olmayan cümlelerin başladığı gibi..
Ve bazen hiçbir şeye başlamayıp her hangi bir şeyi bitirmemek gibi..
Okuduğumuz bir yığın sözcükler, kelimeler kelimeler; akşam geçlerinde, gece erkenlerinde, sabaha karşılarında ve karşılarında olan her hangi bir şeyin yanında bulunan herhangi bir zamanda.
Ve sözcükler de bazen istenildiği gibi uymazlar kıyafetlerine, bilirsiniz. Aslında aynı şehirde olan ve bir başka şehre giden otobüsün arkasındaki veya penceresindeki arkadaşınıza el salladığınız an yatışacağınızı düşündüğünüz, ama aslında o otobüsün arkasında kendiniz olduğunu düşlediğiniz gibi..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta