Bazen, gözün gözüme değdiğinde yörüngemden çıktığım oluyor.
Dilim dolaşıyor.
Yanıtsız kalan sorularını sırtlanıyorum.
Bazen, aklım bir uzun yolculuğa çıkıyor.
Sana özlemle geri dönebilmek için sabırsızlanıyorum.
Bazen,yüreğim en çocuksu duygularla ürküyor,
Aklımı tamamen senin ellerine bırakıyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta