Bazen...
Anlamsızlaşıyor yaşanmışlıklar,
Saçmalık, delilik gibi geliyor edilen yeminler, verilen sözler..
Düpe düz adilik hatta şerefsizlik bu diyorum,
Ağzım hala seni seviyorum kokarken,
Yakıştıramıyorum küfrü kendime...
Susuyorum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta