İlkbahar olurum bazen,
Taptaze yıldızları serip gökyüzüne;
Seni beklerim öylece.
Rüzgarla esip ellerine,
Bir buse bir damla yaş gözlerimden gözlerine;
Seni beklerim öylece.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Öyle ki anlatamadığım;
Bu sensizliğin korkusudur.
evet haklısınız kokutur.
kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta