Yeşil demir kapılı, bahçeye açılan bir evimiz vardı
Güneşi alırdık hep Eylül gün dönümlerinde
Koşarak çıkardık tozlu ve çakıl dolu yollarına sokağımızın
Ellerimiz rengârenk olurdu akşam saatlerine kadar.
Topaçlarımız, çemberimiz ve tek kale oynadığımız oyunumuz
Ellerinde horoz şekerleri ile gezen arkadaşlarımız
İki çikolatayı az bulan komşularımız vardı
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta