gökler, eskiyen yıldızları
yeryüzüne bırakıyor tek tek
düşüyorlar karanlıkta denizlere...
çocuklar topluyor güz bitiminde
...sahile vuranları,
nerden geldiklerini bilmeyerek...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalemine sağlık
çalışmak neyimize
değmeyin keyfimize
bütün gün bayram bize
sonbahar kış ikbahar yaz
...................................................
çocuk oyundan deli düğünden
usanırmı usanmaz
İnatla alakası yok ki :( Görmemezlikle hiç yok! İnanmakla da ilintisiz..
Sadece bayram kelimesi manasını hepten yitirmiş şu an! 'Bayram yapmak','bayram papucu','bayram teri','bayram sevinci' denilirken oradaki 'bayram' ne ise,o yok artık..
güzellikleri görmemezlikten gelmek çozüm değil. inadı bırak ve inanıyorsan bayramı kutla. çünkü her şeyin yeri ayrı.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta