Hava kaç gündür insanları hapsetmişti. Kar beş gün boyunca hiç ara vermeden yağdı. Belki iki metre yığılmış, kapıdan kimsenin çıkmaya canı çekmiyor. Eskiden yirmi yıl önce olsaydı içi duramazdı. Hemen kapıya çıkar küreğini alır, kapının önünü açmaya çalışırdı. Birden bir sesle irkildi.
- Hasannnnn ah senin ne düşündüğünü ben bilmez miyim?
Bağıran karısıydı bilirdi tabi bunca sene beraberdiler. Daha gecen ay kırk beşinci evlilik yıl dönümlerini bu mütevazı odada kutlamışlardı. Bu zamana kadar hiç ayrılmamışlardı.
- Peki, ne düşünüyormuşum?
- Karları küreyeceksin değimli!
- Yok, işte bilemedin!
- Söyle be adam bizde anlayalım!
Tamamını Oku
Nesir yazmada Türkçe'yi güzel kullanmışsınız göze çarpıyor,Hoş bir konu.Tebrik ediyorum.Sevgi ve selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta