Küçüktüm.
Ve benim hiç oyuncağım olmadı.
Şık elbiselerim de yoktu.
Bayramlarda yırtık ayakkabıyla şeker toplamaya giderdim.
Herkes büyüklerinin ellerinden öperken,ben komşu Dayı'nın ellerinden öpmeye giderdim.
Çünkü ne oyuncak alacak nede ellerinden Öpebileceğim bir babam yoktu.
Annesiz babasız ve geçen Her bayram,çocukların gülüşüyle taçalanırken,aksine benim Çehremde belirginleşen bir somurtuyla geçerdi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta