Bayram Gelmiş Neyime? Şiiri - Zeynep Koçar

BAYRAM GELMİŞ NEYİME?
Bayram gelmiş neyime?
İçimde susmayan bir yas varken,
Ne kapı eşiğinde bekleyenim var,
Ne de "Evladım" diyen bir ses.

Annemin elleri düşlerimde şimdi.
O eski bayram sabahları gibi,
Şevkatiyle taradığı saçlarım,
Şimdi rüzgâra teslim darmadağın.

Babamın sesi yankılanmaz artık.
Bayram namazından dönerken ,
Elini öpemem, duasını alamam.
Mezar taşına dokunur ellerim ancak.

Sofrada eksik çatal bıçak sesi.
Eskiden kahkahalar taşan odada,
Şimdi bir garip sessizlik var.
Özlem gibi, ölüm gibi.

Kimse bilmez içimdeki bayramı.
Yokluğunuzun kaç parçaya böldüğünü.
Gülen yüzler arasında kaybolmuşum.
Kalabalıklar içinde kimsesizim.

Kapılar çalıyor uzaktan sesler.
Çocuklar neşeyle koşuyor sokakta.
Ben ise geçmişin gölgesinde,
Özlemin en derin kuyusundayım.

Ne bayramlıklar çekici geliyor,
Ne tatlıların tadı var damağımda.
Zaman bile durmuş gibi.
Siz yoksunuz ya neyime bayram benim?

Bir dua bırakıyorum gökyüzüne.
Belki rüzgar götürür size.
Bir gün gelir kavuşur muyuz?
Yoksa bu özlem mezara mı?

Bayram gelmiş neyime?
Siz yoksunuz bayram dediğin
Bir hatıradan ibaret sadece.
Ve ben yine düşler içinde yetim kaldım.

29.03.2025