Sonra şehre bir mevsim gelir geceyarısında.
Bir perde yansır pencerelerden öte ruhlarda. Çocukluğa,çocuklara koşuşup durur tüm bekleyişler.
Bayramlık bir elbisenin şıklığı ve bayram sabahı sevinci düşer zihinlere,kalplere.
Limon kolonyasından rugan ayakkabılara,
Şeker ve çikolatadan bayram harçlıklarına kadar her şey film şeridi misali yansır bu perdeye.
Uykunun en tatlı yerinde yürümeyi yeni öğrenmiş bir çocuğun heyecanıyla koşup durur düşler.
Koşuşturulur ve sabaha sabırsız kalp çarpıntısıyla varılır.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta