Bir son baharın ardından akşam güneşine tutulmak gibiydi gözlerin
annesizlik korkularımı dünyaya olan tüm inancsizligimı güvene çeviren tek ve mutlak güç oldu ruhun.
iste o gün bugün sen benim sevdigim gönül eşim
suç ortağım
mabedimsin
ey en en sevgilim...krb
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta