02.09.1970 İstanbul / Bakırköy
Küçük çocuğun elinde kocaman elma şekeri var.
Şekerinin tadında,dilinin ucunda umutları var bir ihtimal.
Güzel bir hava var dışarıda,kalabalık her yer.
Bakınıyor, belki de sevdiklerini arıyor.
Herkes renk renk giyinmiş, tıpkı şekerlerin kağıtları gibi
Yapraklar var yerlerde sarı sarı,
Mevsim ha sonbahar ha kış ne fark eder.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bayramı ve umutları kelimelere çok güzel dökmüşsünüz...Güzel bir şiir...Fatih Mehmet KARACA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta