Bayraklı Güzel Tepenin ağıdı

BAYRAKLI TEPENİN AĞIDI

Şiirdeki güzelliklerin hiçbiri kalmadı,
Benimle yola çıkanlar yolda indi.
Kimi susarak çekildi kenara,
Kimi ilk rüzgârda yön değiştirdi.

Önce yan çizdiler,
Sonra suyu kestiler.
Bir yudum umudu çok gördüler tepeye,
Çeşmenin sesi sustu,
Toprak susuz kaldı.

Birlik dediklerim,
Ayrı saf tuttular.
Fidanın gölgesine sığınmak yerine
Ateşin başına geçtiler.

En sonunda
Fidanları yaktılar.
Kökünde emek, dalında dua olan ağaçları…
Bir gecede,
Vicdanları kadar kararttılar.

Şimdi tepe mahzun.
Bayrak hâlâ orada ama
Altı sessiz, altı yetim.
Rüzgâr eserken bile
Sanki özür diler gibi.

Bu tepe bir zamanlar hayaldi,
Şimdi hatıra.
Birlikti,
Şimdi ibret.

Ben vazgeçmedim,
Ama tepe çok şey gördü.
İnsan unutur sandım,
Meğer toprak unutmazmış.

Ömer Tural