Niçin bakarsın öyle kederli, mahsun,
Divanen yok, kalmadı benden başka,
Sen ki şehidimin kanı, şerefisin vatanın,
Seni bu hallere koyan şerefsizler utansın.
Şanınla, şerefinle dalgalanırken üç kıta’da,
Asaletin, soyun söylenirdi herbir kıta’da,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta