İranlı Nuşirevan meşhur adaletiyle,
İlk yıllarında halkı,eziyordu ziyade,
Zevk ile sefaya da, düşkündü bir o kadar,
Bıkmıştı masum millet, ne yapsın buydu kader.
Birgün geyik avına, çıktı maiyyetiyle,
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta