Baykal Solak Şiirleri - Şair Baykal Solak

Umutlarını topla yerden
Onlar sana gerekli
Yüreğin ölsede kederden
Olamaz umutlar emekli

Geçmişe ağlama
Geleceğe gül
Derde dert bağlama
Isıtmazki kül

Geceler gündüzler
Hep aynı bende
Adını heceler
Diller dikende

Birileri gülerken
Birileri ağlıyor
Yüreğimdeki diken
Battıkça kanatıyor

Karşımda dört duvar
Başımda gardiyan
Gözler değilki yar
Kalplerdir ağlayan

Olamadım el gibi
Geçti ömür sel gibi
Dert aldı beni benden
Kızıl renkli sel gibi

Allah verdi allah alır
Bu can sana emanettir
Üstünde bir kefen kalır
Ruhtan kalan fani ettir

En güzeli doğrusu
Olmaz Allah korkusu
Kendine yine pusu
Kurmaktan vazgeç

Bırakma umutlarını cılız
Onları iyi besle
Kaysada bazen yıldız
Çiçekler açar güneşle

Ambardaki darının Aç tavuktan ne haberi var Resmi yokki yarının Bir darı tanesi kadar