Yedi yıl süren esaretten sonra;
Aciz-ulüm dönmüştü köyüne,
Hasret bitmişti,
Kavuşacaktı ocağına,
Hem de iki eşine.
Aklından bile geçmezdi,
İki eşin birisinin köre,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




harika bir hikaye inanın okurken gülmekten gözlerim yaşardı.oflu hocanın bir başka versiyonu.kutlarım .tebrikler güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta