07.02.2016
3.20 gece
O kadar çok beni kaybetmek istedi ki
En sonunda yer yarılıp içine girdim
Ateşlerde yakıldım
Külümü havaya savurdular
Oradan denize, denizden nehire karıştım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta