Koruya gittiğini sınıyorsun Bayan von Meck, koruya!
Bunu sanıyorsun …
Ve karanlıkta hiçbir şey görmüyorsun.
Hep korkuyor,
Ama korkunun ne olduğunu bilmiyorsun.
Yalnızlık değildir korku, karanlıklarda
Yalnız kalmak’tan çok Ve daha az ama yalnız kalmaktan,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta