Koruya gittiğini sınıyorsun Bayan von Meck, koruya!
Bunu sanıyorsun …
Ve karanlıkta hiçbir şey görmüyorsun.
Hep korkuyor,
Ama korkunun ne olduğunu bilmiyorsun.
Yalnızlık değildir korku, karanlıklarda
Yalnız kalmak’tan çok Ve daha az ama yalnız kalmaktan,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta