Herkesin vakti dolarmış mekanı daralınca yüreğinin sınırlarında,
Kaçmak için yolları süzer dalarmış aklının ilk ısındığına.
Çıkışı hiç düşünmeden yürürmüş bakmadan geride kalan acısına,
Yüreğini kilitler anahtarı yolda bırakırmış bulunmamacasına.
Ben de kaçıyorum toprağa gömülmüş soğuk taşlara basmadan,
Atarak kendimi çaresizliğin kör karanlık yamaçlarından.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bir bavulum bile yok, sadece yalnızlığımla gidiyorum bu şehirden.
Tebrikler.. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta