Gün gelir ki,
Ne yara kalır yürekde, ne ahım yerde.
Uçsuz bir sessizlikteyse ben,
Ve bir hayale uzandıysam fütursuzca,
Gözyaşlarım yine yırtıyorsa yanağımı,
Yanlız resminin olduğu bavulu taşıyorsam elimde
Sararmış yapraklara beniz karışmıştır artık.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta