Bir sahilde arıyor tasavvurlarını yürürken
Kızgın kumlar ayaklarının altını yakıyorken.
Tüm duyuları kaybolmuş o denizin kenarında
Hiç mi hiç yakın olmayan hayalleri var uzakta
Ufak çakıl taşı alsa atsa ufuklara doğru
Deniz alıp götürse de gösterse beyhude yolu
Çekip gitmek istiyorum uzaklara
Anılarımı geride bırakmak istiyorum.
Hiçbir şey almadan boş bavulla
Ufukların ötesine, daha da ötesine gidiyorum.
Ufukların ötesi yakın gelir belki bana
Çanlar bizim için çalıyor, kalkma vakti gelmiş
Yol göründüyse yolcuya, yola düşmek gerekmiş
Veda etmek kalbe en ağır eziyetmiş.
Göçmen kuşlar misali, başka iklimler gerek.
Kolay değil göçmek ikamet ettiğin kalpten
Gözlerin ki bir ulu sancak uluların ulusu
Gözlerin ki diz çöktürür yetmiş yedi bin ulusu.
Şayet bakışların bakışlarıma değerse,
Sanki bir pusattır, iz bırakir vuruşu.
Aşk insanı yakarken ben seyrederdim kenarda
Yoruldum artık, isyan etmek istiyorum, yoruldum!
Tüm benliğimle yorgun hissediyorum kendimi
Ruhum eziliyor şu fani bedenimin içinde
Kıyım kıyım kıyılıyor yüreğim acılardan
Her nefes alışımda hançerler saplanıyor ciğerlerime
Damarlarımda dolaşan kan bile isteksiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!