Eğer, karışırsan böyle bir aşka, kalemini bozarım denmişti bir keresinde...
Kendimden kendime...
Laşuur ve berceste mey, içgüdü her şey. Akla gelebilecek şey ise kokuya sarılamamak, kocaman kocaman, kalp kalp ve sembolünü bulamamak öpücüğünün...
Bir kanepe, omuz omuzda ve film fark etmez... Oynasın bir şeyler işte... Öylece durmak. İki kişi sen ve ben, bir biz ve battaniyemiz...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta