kar yağıyor, eskimiş şehrim boğuk havasından çıkıp kendini beyaza bürüdü,
kuşlar gitti, serçeler de öyle,
bir portakal ağacı ilk defa mutsuz baktı bana,
menekşeler o gece çok üşüyordu, battaniye istedim annemden hemen.
bembeyaz sokaklar içinde çocuklar, bir dünya dolusu mutluluğu, mutluluğu Allah'a döktü çocuklar,
menekşeler ne güzeldi o gece,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta