çocukken
kağıttan takalar yapar
ve umutlarımı yükleyerek küpeştelerine,
sonsuz ufuklara yelken açardım.
nedense birtanesi dönmezdi geri..
şimdi
denizlerin ardında ne var biliyorum,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta