Batık gemi dalışlarındayız sanki
ve çatık kaşlarla
ve atık duygularla arıyoruz ümitlerimizi
ve katık bulamadığımız ekmeğimizi
ve uzattık
ve uzattıkça da uzaklaştı ulaşılmazlık
ve sazlık bölge kuşları gibi konup kalkıyoruz bulanık buluntulara…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta