Batık Düş: Atlantis
Mavi bir rüyanın koynunda uyur,
Mermer sütunlar, yosun tutmuş saraylar.
Poseidon’un elleriyle kurduğu şehir,
Şimdi sessizce derin bir uyku sayıklar.
Güneşin ulaşamadığı o ıssız yerde,
Altın kapılar parlar balıkların gözünde.
Bir zamanlar hükmettiği yeryüzünün,
Hüznü saklıdır her bir taşın özünde.
Kliito’nun aşkına örülen o surlar,
Yedi halka deniz, yedi halka toprak.
Kibir galebe çaldı, öfke uyandı;
Bir gecede dindi o görkemli şafak.
Asa yere vurdu, gök yarıldı baştan,
Dalgalar bir yorgan gibi örtüldü üste.
Şimdi ne bir ses var ne de bir nefes,
Atlantis hapsolmuş o en son nefeste.
Türkan Aslan
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 00:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!