Kendi hayatımdan çıktım; daldığımda hayatına.
Ne ayağım takıldı düştüm ne de atıldım.
Daldığım dipte her rengini buldum doğanın;
mercanlar, denizatları, yosunlar bile ayrı bir güzel.
Çıkartırsan beni teneffüssüz kalırım;
Yeni doğmuş gibiyim ayrıştırabiliyorum oksijeni sudan.
Boğma beni yalvarırım...
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta