Karanlık çökerken
Ve sis kaplamışken bu şehri,
Martı telaşıyla çırpınıyorsa yüreğim,
Buğulandırıyorsa gözlerimi eğer kaybolan kızıl ufuk,
Güneş değil, sensin sisin ardına saklanan demek ki...
Karabasanları örtüyorsa üstüme karanlık,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta