Kaç zaferlerden çıktı da bu yürek hiç bu kadar kaybetmedi! Savaş sonrası ölülerini toplayan yenilmişlikler içerisindeyim sanki! Biri gelse de artık atsa toprağımı üzerime,
Adını koysa ya mezarıma!
Ve birileri bilinmezliklere dua etmese artık!
Yoklukla varlık arasında gözlerimin med-cezirlerini bilemezsin. Kabaran diğer yanımı hep alıp götüren çaresizliklerde, her zaman ki gibi sahilime cansız bedenle vuruyorum,
Karaya oturuyorum,
enkazımdan arta kalanlar sadece tezgahlarda batan geminin aşkları bunlar diye etiketleniyor..
susuyorum….sustukça içime kusuyorum,
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta