Kaç zaferlerden çıktı da bu yürek hiç bu kadar kaybetmedi! Savaş sonrası ölülerini toplayan yenilmişlikler içerisindeyim sanki! Biri gelse de artık atsa toprağımı üzerime,
Adını koysa ya mezarıma!
Ve birileri bilinmezliklere dua etmese artık!
Yoklukla varlık arasında gözlerimin med-cezirlerini bilemezsin. Kabaran diğer yanımı hep alıp götüren çaresizliklerde, her zaman ki gibi sahilime cansız bedenle vuruyorum,
Karaya oturuyorum,
enkazımdan arta kalanlar sadece tezgahlarda batan geminin aşkları bunlar diye etiketleniyor..
susuyorum….sustukça içime kusuyorum,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta