Ne yazık, bir zamanlar, denizler kabarmıştı,
Rotası, hakka giden, koca tekne batmıştı.
Gömülüp indi dibe, birden gözden kayboldu,
İçinde ne var-ne yok denizlere gark oldu.
Biri var su yüzünde, medet diye çağırır,
Biri de atlar suya, yardım diye bağırır.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
