Başucumda yükseliyor kızıl sislerden bir duman
Boşluklarından ağıtlar duyuluyor irili ufaklı
Çığlıklar, haykırışlar eşliğinde bir söz kulağımda
Kaç kez ölebilir insan, kısa bir ömrün hatırasında
Başucumda parlıyor kızıl bir huzme olmuş alevler
Fısıltıdan çığlıklarda büyüyor, küçüldükçe o eller
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
