Biberin nahoş kokusundan bile kaçarken,
Acının ortasına hevesle atılır insan.
İnsan meşrep hafifti ve Tanrı aşkı yarattı
Sonra insan aşkı bel altında aradı
Sarhoş gözler ve körpe gönüller ile
Oysa aşk sanattaydı , aşk insandı
Nasıl ki kalem var oldu, ağaçlar yok oldu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta