Çalındı bir öğle vakti kapısı, gönlümün
Baştana aşağı değil, 4'te dördümün
Önce kaynadı, sonra kavruldu kapıları
Öznesiz, Masallarla dolu ömrümün
O "an" zaman değildi belki duran.
Belkilerin ta kendisiydi yorulan.
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta