Parmağımı uzattığım yıldız
Bir yanıp bir sönen kırmızımsı mavimsi
Belki küçüklüğü kadar uzak
Yada gözümde ışıldıyacak kadar yakın.
Titrek mum ışığı yüzüme yansırken
Kapanıyor ışıldayan gözümün üstüne
Göz kapaklarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
