Masanın üstünde bir defter var
İçinde onu anlatan kelimeler
Yine durmadan karalıyor
Bir döngüya bu, hiç durmuyor
Meşgale bir deyişiyle, onu oyalıyor
Etrafındakiler görmezden geliyor
O karalamaya devam ediyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta