Doğanın bana verdiği bu ödülden
Çıldırıp yitmemek için
İki insan gibi kaldım
Birbiriyle konuşan iki insan.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Doğanın bana verdiği bu ödülden
]Çıldırıp yitmemek için
]İki insan gibi kaldım
]Birbiriyle konuşan iki insan.
neden bazı şiirlerin sonları yok?...
doğanın bana verdiği bu ödülden
çıldırıp yitmemek için
iki insan gibi kaldım..........
birbiriyle konuşan iki insan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta