Suskunluğum hep bıyık altı söylemlerle anlatıldı.
İçimden geçip giden ırgatlar çekti yükümü
Aynı pencerenin yüzünden bakındık çünkü
Ayrı alemlerin içinde birleştik kuşkusuz
Bu tarumar eden yalnızlık
İliklerime kadar ıslatan yağmur
Bir uyanışın habercisiydi belki de
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta