Ve bir çocuğun masumluğundaydı,
Göğün maviliği, güneşi andıran göz bebeklerinin parlayışı.
Deryaları kıskandıran sonsuzluğuna dalmışken sevdamın, tüm acımasızlığıyla hırçınlaşmış o masum çocukluğun büyümüş hali olduğunu farkedişim bir SONun başlangıcı oldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta