Eş zamanlı baskınlar düzenliyor anılarım her gece kalbim ve yüreğime, dağıtarak uykularımı kırıp gôz kapaklarımı çapraz sorguya çekiyor, unuttum diyorum anlamıyor, resmini çiziyor duvarıma adını anmam bir daha diyorum ismini haykırıyor kulaklarıma, bitmiyor sorgu sual en sevdiği şarkı neydi hangi çiçeği çok severdi, hatırlamıyorum diyorum dinlemiyor geçmişimin sularında boğuyor beni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta