Ben uyuyabilecek kadar vazgeçtiğimde senden,
Ve şarkıları dinleyebilecek kadar unutabildiğimde seni,
Hiç koklayamayacağım birini öpeceğim,
Sarılacak bana belkide delicesine,
Ama acıyan senin açtığın yaralar olacak...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
