Medine’nin hasretidir içimize düşen,
Başka bir memleket, bir gurbet değil.
Yemyeşil kubbendir gözümüzde tüten,
Özlediğimiz yalnız Sen’sin, başkası değil.
Gözlerimiz yaşla dolar ağlarız,
Bu gözyaşları Sana’ dır, başkasına değil.
Ellerimizi her zaman açtığımızda Mevla’ ya,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta