Medine’nin hasretidir içimize düşen,
Başka bir memleket, bir gurbet değil.
Yemyeşil kubbendir gözümüzde tüten,
Özlediğimiz yalnız Sen’sin, başkası değil.
Gözlerimiz yaşla dolar ağlarız,
Bu gözyaşları Sana’ dır, başkasına değil.
Ellerimizi her zaman açtığımızda Mevla’ ya,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta